چندوقته نوشتنم نمیادنمیدونم چرا و چی شده! ولی این آخرین ساعت های تابستون و این وسط ترین روز سال رو باید نوشت ۹۶ هم نصف شد و همین قدر که گذشت برامون باقی مونده! این نصفه که گذشت زیادی بدو بدو داشتم از همون روز اول تا همین ساعت هر روزش به یه دغدغه گذشت و خداروشکر که هرچه انجام شد نتیجه داد حال و روزمون هم خنثی گذشت... نمیدونم چرا امیدی ندارم ولی اینقدر لحظه های دور از انتظارمون رو تجربه کردیم که ه

یه چیزی الان یادم اومددیشب با حس کلافگی عجیبی به خاطر این سرماخوردگی خوابیدم صبح که بیدار شدم هنوز فکرمیکردم وسط اون خوابم! خواب کورورش رو دیدم! چندوقته اصن خبری ازش نیست و این خواب رو نمیدونم چطور باید تعبیر کرد فقط میدونم خیلی دلم تنگ شده واسه اون روزا و کلاس ها و بچه ها... اگه بگن دوست داری به کدوم تابستون زندگیت برگردی قطعا میگم تابستون ۹۴ :) فوق العاده بود :) + بعد از رفتنش کما بیش از طریق